151
Ibid., p. II, cr. 12. Voir Encyclopédie Espasa- Calpe, éd. cit., articles «Ratisbona» et «Viena». B. Pelegrín semble d'ailleurs hésiter entre Ratisbonne (Le fil perdu..., éd. cit., pp. 123, 140, 145 et 150-1551 et Vienne (Éthique et esthétique..., éd. cit., pp. 69, 73 et 224).
152
Criticón, p. II, cr. 13, p. 266.
153
Ibid., p. III, cr. 1, pp. 24-30.
154
Ibid., p. III, cr. 3, pp. 77-81. Voir PELEGRÍN, B., Éthique et esthétique..., éd. cit., p. 120. Voir aussi p. 100.
155
Ibid., p. 121.
156
Criticón, p. III,
cr. 2, p. 52 (ce guide est
qualifié de «faraute universal,
lengua de ferro, si
no testa; no el
bello
dezitore, sino el feo palabrista.
Éste, pues, o andaluz por lo locuaz, o valenciano por lo
fácil, o chichiliani por lo
chacharroni,
los comenzó a conducir
[...]»
); p. 54 («todo al cabo viene a
parar en placheri y
placheri
y más placheri»
, «no pillar fastidio
de niente»
); p. 55 («por eso le llamaron [al
vino] los italianos alegra core »
); p. 56
(«esta
bella
invenchione del
vino»
).
157
| «quiso Critilo registrar aquel palacio tudesco» |
.
158
Ibid., p. I, cr. 13, p. 213; p. III, cr. 2, pp. 60 et 63-65; cr. 3, pp. 78-80. Voir l'analyse que fait B. Pelegrín du symbolisme du vin de l'hérésie dans le Criticón: Éthique et esthétique..., éd. cit., p. 100.
159
Criticón, p. III, cr. 3, pp. 77-81; comparer avec p. II, cr. 8, pp. 181-183 et p. II, cr. 3, pp. 74-77.
160
Ibid., p. III, cr. 6, p. 145.